Βορεινός Οίαξ. Φιλοσοφική και Πολιτική Επιθεώρησις.

Κ Υ Κ Λ Ο Φ Ο Ρ Ε Ι ΣΤΙΣ 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ἡ πυξίδα τῆς ἀληθινῆς Πολιτικῆς Ρήξεως … - κι ἐπαναστατικοῦ Φιλοσοφικοῦ Ἀναθεωρητισμοῦ !!!


ΕΚ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ


Η ΠΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ‘‘ΒΟΡΕΙΝΟΥ ΟΙΑΚΟΣ’’


Τὸ παρὸν τεῦχος δὲν εἶναι ἕνα ἀκόµη ἀπὸ τὰ πολλὰ, ἐνίοτε φανταχτερά, περιοδικὰ ποὺ πληθωρικῶς κατακλύζουν ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ εἰδικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, τὸ ὡς «ἐθνικιστικό» ἢ κατ᾿ ἄλλους ὡς «ἐθνικῶς σκεπτόµενο» αὐτοπροσδιοριζόµενο - καὶ τὰ ὁποῖα κυρίως ἀπὸ κοινοῦ συνεισφέρουν εἰς τὸ νὰ παγιώνουν καὶ ἐπιτείνουν τὴν ἰδεολογικὴ ῥηχότητα καὶ σύγχυση, τὴν κούφια δοκησισοφία τῶν ἀφελῶς καλοπροαιρέτων ἀλλὰ κατ᾿ οὐσίαν καὶ βάθος τελικῶς ἀδαῶν ἀναγνωστῶν τους, συντελώντας ἀντὶ εἰς ἀποσαφήνισιν, κατάρτισιν καὶ πλήρωσιν ἐλλείψεων ἰδεολογικῶν, µᾶλλον εἰς παραπλάνησιν ἀλλὰ καὶ συµπλήρωσιν τῶν βαλαντίων πονηρῶν καιροσκόπων.


Ἀπεναντίας, τὸ παρὸν τεῦχος ἐκφράζει ἕνα ἐνεργὸ πολιτικὸν ὀργανισµό, µὲ τὴν πλήρη, αὐθεντική, Πλατωνικὴν ἔννοιαν τῆς Πολιτικῆς· τὸ ὁποῖον συνεπάγεται µίαν ὀργανικὴ Κοινότητα συνειδητοποιηµένων Ἑλλήνων, ποὺ ἀνιχνεύουν καὶ πασχίζουν νὰ κρατήσουν ἀδιάσπαστο τὸ µυστικὸ νῆµα ποὺ συνδέει καὶ συνέχει ὅ,τι Ἐθνικὸ ἐπιβιώνει στοὺς χαλεποὺς καιρούς µας µὲ τὴν ἀρχέγονη καὶ διαχρονικὴ ὑπόσταση τῆς αὐθεντικῆς Ἑλληνικότητος, ἤτοι µὲ τὸν πυρῆνα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀριανικότητος, ὑπὸ βαθυτάτην ἔννοια - µὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν οὐσίαν τῆς Αἰωνίου Ἑλλάδος!


Ὁ ἰδεολογικὸς κύκλος ποὺ ἐµψυχώνει τὴν συντακτική µας ὁµάδα ἔχει κατὰ καιροὺς γίνει στόχος ἀπελπισµένων καὶ ἀπιθάνων µοµφῶν, ἰδίως µάλιστα ἐκ πηγῶν λίαν ἀµφιβόλου ταυτότητος καὶ ὑπολήψεως, ἐπιεικέστατα· µᾶς ἔχουν κατηγορήσει ὡς «καθαρολόγους», ὡς «ἐλιτιστάς» κ.ο.κ. Στὴν πραγµατικότητα µποροῦµε εὐθὺς νὰ τοὺς ἀπαλλάξουµε ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἀποδείξεως τῶν συγκεκριµένων ἰσχυρισµῶν τους, ἐπιβεβαιώνοντας κι ἐπαυξάνοντάς τους – καθώς, µάλιστα, αὐτὲς οἱ «µοµφὲς» ἀποτελοῦν γιὰ µᾶς τίτλους τιµῆς!

Πράγµατι, πῶς θὰ µπορούσαµε νὰ µὴ ἤµασταν καθαρολόγοι καὶ ἐλιτισταί, ὅταν πυρῆνα τῆς Ἰδέας µας ἀποτελῇ ἡ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ; - ἡ ἀληθής, ὅµως, ἀριστοκρατία - ποὺ ὄχι µόνον καµµία σχέση δὲν δύναται νὰ ἔχῃ µὲ οἰκονοµικὰ κριτήρια διακρίσεως ἢ µὲ τὴν ἀπεθνισµένη οἰκονοµικὴ ὀλιγαρχία τοῦ «δυτικοῦ» ἀστο-δηµοκρατικοῦ καπιταλισµοῦ ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, συνιστᾷ τὴν πλέον ῥιζική τους ἀναίρεση!


Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ ἐκφυλισµὸς καὶ ἡ Παρακµή, τόσον τῆς Ἑλλάδος ὅσον καὶ τῆς Εὐρώπης συνολικῶς, συντελεῖται τὶς τελευταῖες δεκαετίες µὲ τρόπο ῥαγδαῖο καί, ὡς ἐκ τούτου, ἰδιαιτέρως ὀδυνηρὸ γιὰ ὅσους ἔχουν τὴν ὀξυδέρκεια νὰ παρατηροῦν καθαρὰ καὶ νὰ ἀντιλαµβάνωνται, σὲ ὅλες της τὶς πτυχές, αὐτὴν τὴν κοσµοϊστορικὴ καταβαράθρωση. Ἐν τούτοις, µὴ ὑπεκφεύγοντες «στρουθοκαµηλικῶς» ἢ σαρώνοντας τὰ σκουπίδια ὑπὸ τὸν τάπητα, δὲν ζηλεύουµε τὴν µακαριότητα τῶν «πτωχῶν τῷ πνεύµατι»: Ἀπεναντίας, συναισθανόµενοι ἀκριβῶς τὸ βαρὺ ἱστορικὸ φορτίο ποὺ συνεπάγεται γιὰ ᾿µᾶς ἡ ζῶσα ἐπίγνωσις τῶν τεκταινοµένων, τῶν διαλυτικῶς γιγνοµένων ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὄντα - καὶ ἡ ὁποία ἐπίγνωσις µᾶς καθιστᾷ ἀναγκαίως τοὺς κυρίους φυσικοὺς κληρονόµους ἑνὸς ἀληθοῦς Πολιτισµοῦ, νοουµένου ὡς γνησίας (καὶ δυναµικῶς ἐξελισσοµένης ἀκόµη) ἐκδηλώσεως τῆς ἀρχετυπικής, πνευµατικῆς καὶ φυλετικῆς µας οὐσίας ἐν ταυτῷ, ἀναγνωρίζουµε ὡς ἱερὸ ἀναπόδραστο Καθῆκον, πλὴν καθῆκον φυσικῶς ἁρµοστὸν καί, ἄρα, ἐλαφρὺ καὶ χαρωπόν, τὴν ἀποστολὴ νὰ κρατήσουµε, πάσῃ θυσίᾳ, τὴν φλόγα τῆς Ἀριοελληνικῆς παραδόσεως ἄσβεστη, ἐµβαθύνοντας εἰς καὶ πραγµατοποιώντας ὡς βίωµα τὴν πνευµατικότητα καὶ τὸν γνήσιο χαρακτῆρα τῆς Παραδόσεως, τοῦ Πολιτισµοῦ µας! Κατὰ συνέπειαν οὔτε ὀπαδοὺς ζητοῦµε, οὔτε ψηφοφόρους, οὔτε κἂν ὑποστηρικτὰς ὑπὸ συνήθη ἔννοιαν – ἀφοῦ τέτοια στόχευσις θὰ παρέπεµπε πολὺ µακρὰν τοῦ µόλις προδιαγραφέντος.


Ἀναζητοῦµε ὄχι τὸν ὀπαδό, λοιπόν - παρὰ τὸν ἐξαιρετικὸ ἀσκητικὸ µαχητή, τὸν ἀπαθῆ ἔναντι τῆς ἐπικροτήσεως τοῦ πλήθους ἀναδυόµενο µύστη τῆς αὐθεντικότητος σ᾿ ὅλες της τὶς ἐκφάνσεις· αὐτοὺς ποὺ ἀπεχθάνονται τοὺς δειλοὺς συµβιβασµούς, τοὺς ποικιλλωνύµους ψευδισµοὺς καὶ τὰ χαµαιλεοντικὰ καµώµατα ποὺ µᾶς κατακλύζουν ὁλοῦθε: Ἀναζητοῦµε πνευµατικοὺς ἀδελφούς-συναγωνιστὰς τῆς Αὐθεντικότητος – γιατὶ αὐτὸ εἶναι τελικῶς ἡ ζῶσα Ἰδέα µας.

Καθ᾿ ὅσον, εἰς πεῖσµα τῆς γενικευµένης κοινωνικῆς ἀποβλακώσεως καὶ ἐξαχρειώσεως, τῆς διαλύσεως καὶ δηλητηριάσεως ζωτικῶν ἐνστίκτων καὶ ἀρχετύπων, ὑπάρχουν ἰσχυρὲς ἐνδείξεις ὅτι κάποιοι παραµένουν ζωντανοί - καὶ ἐπειδὴ αὐτοὶ συνηθέστατα συµβαίνει νὰ παρακολουθοῦν τὸν κόσµο νὰ καταρρέῃ γύρω τους χωρὶς τὶς δειλὲς ἀπατηλὲς ὑπεκφυγὲς τοῦ πλήθους, νοιώθοντας µόνοι καὶ χαµένοι ναυαγοί, προσφέρεται χάριν αὐτῶν τὸ παρὸν ἔντυπον ἐν εἴδει πυξίδος ἀλλὰ καὶ Οἴακος (πηδαλίου), πρὸς ἀνεύρεσιν αὐθεντικοῦ προσανατολισµοῦ: ἡ δὲ αὐθεντικότης προσδιορίζεται ἐκ τοῦ κεντρικοῦ µας Πινδαρείου ἐπιγράµµατος «γένοιο οἷος ἐσσὶ µαθών».


Κηρύσσουµε, λοιπόν, µίαν «ἐξέγερσιν ἐναντίον τοῦ συγχρόνου κόσµου», καθὼς χαρακτηριστικῶς ἔγραφε ἕνας παλαιὸς σοφὸς διδάσκαλος, χωρὶς ὡστόσο νὰ προσδιοριζόµαστε ἐκ τῆς ἀντι-θέσεως: ἡ ἰδία µας ταυτότης θὰ εἶναι, ἄρα, τὸ πρωτεῦον – κι αὐτοῦ θὰ εἶναι ἀκόµη καὶ ἡ ὅποια ἀντίθεσις ἐποικοδοµητικῶς ἐντεταγµένη. Εἰδικώτερα συνεπῶς, ὁ ἀγὼν θὰ εἶναι καταδικασµένος εἰς ἀστοχίαν, ἂν δὲν προηγῇται ἡ εἰς βάθος Συνειδητοποίησις, ἂν αὐτὸς δὲν ξεκινάῃ ἀπὸ µέσα µας. Τὶ σηµαίνει ὅµως Συνειδητοποίησις;


Σηµαίνει ὁλικὴν ἀναγνώρισιν ἀντὶ ῥηχῆς ἐκµαθήσεως, ὡς κορύφωσιν ἐνδοσκοπήσεως καὶ τῆς ἀνακεκληµένης ἀρχαϊκῆς χαλαρᾶς ἐγρηγόρσεως, ποὺ ὡριµάζει εἰς ἀναγνώρισιν ἑαυτοῦ τε καὶ Κόσµου ὡς δυϊκῶς συµπληρωµατικοῦ ἀλλ᾿ ἑνιαίου νοήµατος τῆς Ὑπάρξεως, ὡς προσδιορισµοῦ ἀκόµη τῆς ἐν τῷ Κόσµῳ θέσεως – διαχρονικῶς - καὶ τοῦ ἐνδεδειγµένου ῥόλου (τοῦ Δάρµα τῶν ἀρχαίων Ἰνδοαρίων) ἑνὸς ἑκάστου ἐντὸς αὐτοῦ, ἐκκολάπτουσαν ἕνα πρότυπον ζωῆς ἁρµονικό, συνεπὲς κατὰ τ᾿ ἀνωτέρω – κυρίως δὲ ἀληθῆ ἐφαρµογὴν καὶ βίωσίν του.


Προτοῦ προσεγγίσῃ κανεὶς µὲ ἐνάργεια, ἀκρίβεια, θάρρος καὶ ἀποφασιστικότητα τὶς ἀνωτέρω προκλήσεις, διαποτίζοντας µὲ τὴν συνεποµένην διαύγειαν κάθε µορφὴν ἀγῶνος, ὁ «ἀγὼν» θὰ εἶναι ῥηχὸς κι ἀλυσιτελὴς εἰς βάθος χρόνου, στερούµενος πραγµατικῆς ἀξίας καὶ οὐσίας. Ἡ ἁπτότης τῆς ἁρµονικότητος ὡς πραγµατικῆς γεφυρώσεως ἐνοράσεως (θεωρίας) καὶ πράξεως, καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ, νοητοῦ καὶ συναισθητοῦ, ἰδεατοῦ καὶ ἐφαρµοσίµου - παντοιοτρόπως καὶ διὰ ποικίλλων µεθόδων, πολὺ µακρὰν τῆς κοινοτυπίας καὶ τοῦ στερεοτύπου, πρέπει κυρίως νὰ χαρακτηρίζῃ τὴν ὕπαρξή µας - ὥστε καὶ νὰ ἀποπνέεται ἀπὸ αὐτήν, ὡς δύναµις καὶ ὡς αἰσθητὴ πνευµατικότης.


Ἡ ἀρθρογραφία µας θὰ καλύπτῃ µέγα εὖρος θεµάτων: ἱστορία, λαογραφία καὶ παράδοση, ἐθνολογία, πολιτική, γεωπολιτική, στρατηγικὴ καὶ διπλωµατία κ.ἄ., ὅλα ὅµως ἑνοποιούµενα ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας, νοουµένης ὄχι ἀκαδηµαϊκῶς ἢ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον συµβατικῶς, ἀλλ᾿ ὡς τῆς πράγµατι θαρραλέας στοχαστικῆς κι ἐνδοσκοπικῆς µατιᾶς ποὺ ἀναζητεῖ τὴν ἑνότητα πίσω ἀπὸ τὴν κρούστα τῆς φαινοµενικῆς πολλαπλότητος, τὸ βαθύτερο συνεκτικὸ νόηµα τῶν φαινοµένων, τὴν οὐσία τοῦ ὄντος καὶ τοῦ γίγνεσθαι.


Τὰ φύλλα τοῦ παρόντος ἐντύπου ὁµοιάζουν πρὸς κλειστὲς φιάλες ποὺ ταξιδεύουν ἀνὰ τοὺς ὠκεανοὺς τοῦ συγχρόνου ἀντι-κόσµου, περιέχουσες κωδικοποιηµένα ζωτικὰ µυστικά, µὲ ὑποψηφίους ἀποδέκτας κάποιους πιθανοὺς µοναχικοὺς καὶ ἀπελπισµένους «ναυαγούς», ποὺ ζοῦν ἀποµονωµένοι σὲ διάφορα ἀποκοµµένα καὶ ἄγονα ἐρηµονήσια· ἀνοίγοντας τὶς φιάλες, δύνανται νὰ λάβουν ὁδηγίες ἐπιβιώσεως καί, µαζύ, ἕνα σχέδιον ἀποδράσεως – ἀλλὰ καὶ τελικῆς συνενώσεως εἰς ἕνα ὀργανικὸν Ὅλον· ἀπείρως µακρὰν τῆς σηµερινῆς ἐκτρωµατικῆς αἰσχρουργίας πού, δίκην δεινοτάτου θανασίµου ζυγοῦ, ψευδωνύµως ἐπικάθηται ἐπὶ τοῦ ὑποδούλου τραχήλου τοῦ Ἔθνους κι ὁλοκλήρου τῆς Φυλῆς µας – ποὺ ταχύτατα καὶ µεθοδικώτατα σύρονται ἐν ὑπνώσει στὸν πλέον ἄδοξο κι ἐπαίσχυντο ἀφανισµό: συνενώσεως εἰς τὸ δι᾿ ἡµῶν ἀναδυόµενον ἐκεῖνο Ὅλον, ποὺ θὰ ἐκκολάψῃ καὶ καταυγάσῃ, ἀληθινά, τὴν ἐνεργῶς πραγµατουµένη Πατρίδα µας, µίαν Πατρίδα ἀξίαν καὶ ἀπροσµάχητον, καὶ πάλιν ἀναδεικνυοµένην εἰς λίκνον τῆς ἀναγεννωµένης καὶ ἐκ τοῦ ἀφανισµοῦ µόλις διαφευγούσης Ἀριανικότητος, στυλοβάτου καὶ φάρου τῆς οἰκουµένης!

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


Η ΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ * ΣΥΝΑΦΕΙΑΙ ΣΗΨΕΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΧΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ * ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ: COLIN JORDAN * ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ * Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ * 1ον ΠΑΝΟΥΚΡΑΝΙΚΟΝ Ε/Σ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ * ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ Β΄ΠΠ * κ.ἄ.


Για επικοινωνία:


e-mail:


arma@armahellas.com



Τηλ: 6974 102613



http://www.armahellas.com/

Για τις σημαντικές στιγμές της ζωής...

Η Ζωή απαρτίζεται από σπάνιες μεμονωμένες στιγμές υψηλής σημαντικότητος και αναρίθμητα πολλά διαστήματα κατά τα οποία, στην καλύτερη περίπτωση, αιωρούνται μπροστά μας οι μνήμες εκείνων των στιγμών. Ο Έρωτας, η άνοιξη, κάθε αληθινή μελωδία, οι βουνοκορφές, το φεγγάρι, η θάλασσα - όλα τους μιλούν κάποτε ολάκερα στην καρδιά μας, αν βέβαια συμβεί να μιλήσουν ποτέ. Γιατί πολλοί άνθρωποι δεν έχουν καν τέτοιες στιγμές - απλά αποτελούν οι ίδιοι διαστήματα και παύσεις στην Συμφωνία της πραγματικής Ζωής.

Φρ. Νίτσε

(Από το οπισθόφυλλο του περιοδικού "Βόρειον Σέλας", τεύχος 6ον)

Αδόλφος Χίτλερ - Ο άνθρωπος ενάντια στον χρόνο

Διαβάστε επίσης:

ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΙΤΛΕΡ - ΛΕΟΝ ΝΤΕΓΚΡΕΛ
Σάβιτρι Ντέβι - Η Αστραπή και ο Ήλιος (αποσπάσματα από το βιβλίο στα Ελληνικά υπάρχουν στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου) εδώ

Deutsches Afrikakorps

Το βίντεο από : http://hypercrypton.livejournal.com/

Χοσέ Αντόνιο Πρίμο Ντε Ριβέρα – «Για την Επανάσταση»

«Η μάζα ενός λαού που έχει ανάγκη από μια Επανάσταση, δεν μπορεί να την πράξει. Η Επανάσταση είναι απαραίτητη, όχι όταν ο λαός είναι διεφθαρμένος, αλλά όταν οι θεσμοί του, οι ιδέες του, οι προτιμήσεις του έχουν καταστεί στείρες, ή πρόκειται να γίνουν τέτοιες. Σε εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή επιβεβαιώνεται η ιστορική παρακμή. Δεν θα πρέπει να θεωρείται ο θάνατος ως καταστροφή, αλλά η τελμάτωση σε μια ζωή χωρίς χάρη, χωρίς ελπίδα. Όλες οι συλλογικές δραστηριότητες γεννιούνται ποταπές σαν πουλάρια από εξαντλημένους επιβήτορες. Η ζωή της κοινότητος συρρικνώνεται, ναρκώνεται, πνίγεται μες το κακό γούστο και την μετριότητα. Σ’ αυτήν την κατάσταση δεν υπάρχει φάρμακο, εκτός από μία χειρουργική επέμβαση και από ένα ολοκληρωτικά νέο ξεκίνημα. Οι αγροί ζητούν μια νέα ιστορική σπορά γιατί η παλιά έχει εξαντλήσει την γονιμότητά της.
Μα ποιός θα είναι ο σπορέας; Ποιός πρέπει να διαλέξει την νέα σπορά και την κατάλληλη στιγμή για να την σπείρει στην γη; Αυτό είναι το δύσκολο, και εδώ βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με όλες τις απεχθείς συμπεριφορές κολακείας προς τη μάζα, υιοθετημένες από εκείνους που ζητούν ψήφους και χειροκροτήματα. Αυτοί τίθενται εμπρός και λένε: “Λαέ, είσαι θαυμάσιος. Για λογάριασε τις καλύτερες σου αρετές. Οι γυναίκες σου είναι οι πιο ωραίες και οι πιο αγνές στον κόσμο, οι άνδρες σου είναι οι πιο έξυπνοι και οι πιο άξιοι, τα έθιμά σου τα πιο αξιοθαύμαστα, η τέχνη σου η πιο πλούσια. Έχεις μόνο μια ατυχία, να είσαι κακοκυβερνούμενος. Διώξε τους κυβερνήτες σου, αποδεσμεύσου από τις θηλιές τους και θα είσαι ευτυχής. Είναι σαν να λες “Λαέ, γίνε ευτυχής από μόνος σου, με την ανταρσία”. Λέγοντας κάτι τέτοιο αποκαλύπτεται ή μια απεχθής ανειλικρίνεια που χρησιμοποιεί τις λέξεις ως δόλωμα για να προσελκύσει τις μάζες προς ίδιον όφελος, ή μια απόλυτη ηλιθιότητα η οποία ίσως είναι χειρότερη από την απάτη…
Οι λαοί δεν μπορούν να σωθούν από μόνοι τους…
Όντας αρχηγός, το να θριαμβεύεις και να πεις την επόμενη ημέρα στην μάζα “Εσύ είσαι που διατάζεις, εγώ βρίσκομαι εδώ για να σε υπακούω”, σημαίνει την υπεκφυγή, με τρόπο άνανδρο, από το ένδοξο καθήκον της ηγεσίας. Ο αρχηγός δεν πρέπει να υπακούει στον λαό, πρέπει να τον υπηρετεί, πράγμα που είναι τελείως διαφορετικό: το να υπηρετεί σημαίνει να πραγματοποιεί έτσι την άσκηση διακυβερνήσεως, προς όφελος του λαού, παρέχοντας το καλό του κυβερνωμένου λαού, αισθανόμενος έτσι ότι έχει συνείδηση του ιστορικού λαϊκού πεπρωμένου, ακόμα και αν αυτό απέχει από αυτό που η μάζα επιθυμεί διακαώς…
Η Επανάσταση είναι καθήκον μιας αποφασιστικής μειοψηφίας απρόσιτης από την μάζα, η οποία έχει χάσει το εσωτερικό της φως, θύμα μιας περιόδου παρακμής στο τέλος της οποίας περιόδου η άγονη σύγχυση θα αντικατασταθεί από την αποθάρρυνση. Μιας μειοψηφίας της οποίας τα πρώτα βήματα δεν θα γίνουν δεκτά από την κοινωνία μας με την χαρά και την λαμπρότητα της Νέας Τάξης.»

Άνδρες των SS. Οι αθάνατοι ήρωες της ελευθερίας

Το βίντεο από:

http://hypercrypton.livejournal.com/

Μερικές ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες

NS Europa http://nseuropa.org
Der Führer - http://der-fuehrer.org/
Der Stürmer - http://der-stuermer.org/
9.November 1923 - http://9november.org/
Bombenterror - http://www.nseuropa.org/bombenterror/

Εικόνες από το πνεύμα και την αισθητική του εθνικοσοσιαλισμού

(Τα βίντεο επιλέξαμε από την ιστοσελίδα http://hypercrypton.livejournal.com/)

Από την "Ψυχολογία της Δυνατής Εξελίξεως του ανθρώπου"

Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο του Πήτερ Ουσπένσκυ, "Η ψυχολογία της δυνατής εξελίξεως του ανθρώπου".

-Η ψυχολογική μελέτη της συνειδήσεως, δείχνει ότι μόνο όταν ο άνθρωπος αντιληθεί ότι κοιμάται, είναι δυνατόν να πει ότι βρίσκεται στον δρόμο προς την αφύπνιση.

- Η πρώτη κατάσταση που αποκοιμίζει, ονομάζεται "ταύτιση" . "Το να ταυτίζεσαι" ή η "ταύτιση" είναι μια περίεργη κατάσταση που μέσα της ο άνθρωπος περνά περισσότερο από το μισό της ζωής του. Ταυτίζεται με το κάθε τι: Με αυτό που λέει, αυτό που αισθάνεται, αυτό που πιστεύει, αυτό που δεν πιστεύει, αυτό που επιθυμεί, αυτό που δεν επιθυμεί, αυτό που τον έλκει, αυτό που τον απωθεί. Κάθε τι τον απορροφά και δεν μπορεί να διαχωρίσει τον εαυτό του από την ιδέα, το συναίσθημα, ή το αντικείμενο της ταυτίσεώς του. Αυτό σημαίνει ότι στην κατάσταση της ταύτισης, ο άνθρωπος είναι ανίκανος να δει αμερόληπτα το αντικείμενο της ταυτίσεώς του.

Ταυτόχρονα στην κατάσταση της ταύτισης ο άνθρωπος έχει ακόμα λιγότερο έλεγχο πάνω στις μηχανικές του αντιδράσεις από οποτεδήποτε άλλοτε. Εκδηλώσεις όπως το ψέμα, η φαντασία, η έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων και η συνεχής ομιλία, απαιτούν ταύτιση. Δεν μπορούν να υπάρξουν χωρις ταύτιση. Αν ο άνθρωπος μπορούσε να απαλλαγεί από την ταύτιση, θα μπορούσε να απαλλαγεί από πολλές άχρηστες και ανόητες εκδηλώσεις.

- Η δεύτερη κατάσταση που αποκοιμίζει, συγγενής προς τον ταύτιση, είναι η συμμόρφωση. Στην ουσία συμμόρφωση είναι η ταύτιση με τους άλλους. Είναι μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος νοιάζεται συνέχεια για το τι σκέπτονται οι άλλοι γι αυτόν, αν του αποδίδουν ότι του αξίζει, αν τον θαυμάζουν αρκετά κ.τ.λ. Η συμμόρφωση πάιζει ένα πολύ σπουδαίο ρόλο στην ζωή όλων μας, αλλά για μερικούς γίνεται μονομανία. Όλη τους η ζωή είναι γεμάτη με συμμόρφωση, δηλαδή στενοχώρια, αμφιβολία και υποψία και δεν μένει θέση για οτιδήποτε άλλο.

-Και τα δύο, "ταύτιση" και "συμμόρφωση" πρέπει να παρατηρηθούν πάρα πολύ σοβαρά. Μόνο η πλήρης γνώση τους μπορεί να τα ελαττώσει. Αν κάποιος δεν μπορεί να τα δεί μέσα του, μπορεί εύκολα να τα δεί στους άλλλους.

-Το ψέμα είναι αναπόφευκτο στη μηχανική ζωή. Από την ψυχολογική πλευρά, το ψέμα σημαίνει το να μιλάει κανείς για πράγματα που δεν γνωρίζει και ούτε μπορεί να γνωρίζει, σαν να τα γνώριζε και σαν να μπορούσε να τα γνωρίζει. Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν μιλώ απο κάποια ηθική άποψη. Μιλώ μόνο από πρακτική άποψη, για το ποιό είναι χρήσιμο και ποιό επιζήμιο στην αυτομελέτη και στην αυτοανάπτυξη.

-Ουσία είναι αυτό που γενιέται μέσα στον άνθρωπο. Προσωπικότητα είναι αυτό που αποκτάται.

Ουσία είναι αυτο που είναι δικό σου. Προσωπικότητα είναι αυτό που δεν είναι δικό σου. Η ουσία δεν μπορεί να εταβληθεί , ή να υποστεί βλάβη, τόσο εύκολα όσο η προσωπικότητα. Η προσωπικότητα μπορεί να μεταβληθεί σχεδον τελείως με την μεταβολή των περιστάσεων, να απολεστεί ή να υποστεί εύκολα βλάβη.


Αν προσπαθησω να περιγράψω τι είναι η ουσία, πρέπει πρώτα από όλα, να πω ότι είναι η βάση της φυσικής και πνευματικής δομής του ανθρώπου. Ένας άνθρωπος π.χ. είναι από τη φύση του αυτό που λέμε θαλασσόλυκος, ένας άλλος δεν είναι, ένας έχει μουσικό αυτί, ένας άλλος δεν έχει, ένας έχει ικανότητα για ξένες γλώσσεςμ ένας άλλος όχι. Αυτό είναι ουσία.


Προσωπικότητα είναι όλα που μαθαίνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, "συνειδητά" ή "ασυνείδητα" όπως θα λέγαμε στη συνηθισμένη γλώσσα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, "ασυνείδητα" σημαίνει με την μίμιση, που αναμφισβήτητα παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της προσωπικότητας.

Φυσιολογικά, η ουσία πρέπει να εξουσιάζει την προσωπικότητα, και τότε η προσωπικότητα μπορεί να αποβεί πολύ χρήσιμη. Αλλά αν η προσωπικότητα εξουσιάζει την ουσία, δημιουργούνται κακά αποτελέσματα πολλών ειδών.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η προσωπικότητα είναι επίσης απαραίτητη στον άνθρωπο. Δεν μπορεί να ζήσει κανείς χωρίς προσωπικότητα, με ουσία και μόνο. Αλλά ουσία και προσωπικότητα πρέπει να αναπτύσσονται παραλληλα και όχι η μια σε βάρος της άλλης.


Περιπτωσεις που η ουσία είναι αναπτυγμενη περισσότερο από την προσωπικότητα μπορούν να εμφανιστούν μεταξύ των αγραμμάτων ανθρώπων. Αυτοί οι λεγομενοι απλοί άνθρωποι μπορεί να είναι πολύ καλοί, ακόμα και έξυπνοι, αλλά δεν έχουν ικανότητα για εξέλιξη, όπως οι άνθρωποι με πιο αναπτυγμένη προσωπικότητα.


Περιπτωσεις που η προσωπικότητα ξεπερνά σε ανάπτυξη την ουσία, συναντιώνται συχνά μεταξύ των πιο καλλιεργημένων ανθρώπων και τοτε η ουσία παραμένει σε μια μισο-ενήλικη ή μισο-αναπτυγμένη κατάσταση.

Αυτό σημαίνει ότι με μια γρήγορη ανάπτυξη της προσωπικότητας, η ανάπτυξη της ουσίας μπορεί να σταματήσει σε πολύ νεαρή ηλικία και σαν αποτέλεσμα βλέπουμε άνδρες και γυναίκες τελείως μεγαλωμένους εξωτερικά, των οποίων όμως η ουσία παραμένει στην ηλικία των δέκα ή δώδεκα ετών.

Στις λανθασμένες σχετικές θέσεις ουσίας και προσωπικοτητας οδείλεται η σημετινή δυσαρμονική κατάσταση του ανθρώπου. Και ο μόνος τρόπος να βγει κανείς από αυτή είναι η αυτογνωσία. Γνώθι σ'αυτόν - αυτή είναι η πρώτη αρχή και η πρώτη απαίτηση των ψυχολογικών σχολών.

Από συνέντευξη του Leon Degrelle

Αποσπάσματα από την συνέντευξη του Leon Degrelle στο "Αντίδοτο" , στο οποίο και δημοσιεύθηκε το 1989.

Κύριε Ντεγκρέλ , γνωρίσατε από πολύ κοντά τον Α. Χίτλερ. Τι ήταν και τι αντιπροσώπευε για σας ο Α. Χίτ­λερ ;

Leon Degrelle : Την επανάσταση στην καθαρή της μορφή ! Πολλοί λένε διάφο­ρες «ιστορίες» γύρω από τον Χίτλερ , αλλά εγώ τον γνώρισα από πολύ κοντά. Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ένας ηγέτης ταγμένος στην υπηρεσία όχι μόνο του λαού του αλλά και όλης της Ευρωπαϊκής Φυλής. Πολέμησε όλες τις αντι - ε­θνικές δυνάμεις. Τσάκισε όλα τα στη­ρίγματα του καπιταλιστικού συστήματος. Φεουδάρχες , βιομήχανοι έπεσαν κάτω από την σοσιαλιστική αντεπίθεση του N.S.D.A.P. Ο Αδόλφος Χίτλερ είτε θέλουν να το παραδεχτούν είτε όχι ε­φήρμοσε το πιο σοσιαλιστικό πρόγραμ­μα σ' όλη την Ευρώπη. Σας βλέπω που γελάτε κύριε Σορώτο , διότι ξέρω την ι­δεολογική σας τοποθέτηση. Αλλά ότι είπα δεν είναι για να σας ευχαριστήσω αλλά η πραγματικότητα.
Ο Χίτλερ μου μιλούσε με τα χειρότερα λόγια για τον καπιταλισμό και τους μικροαστούς. Μάλιστα μου είχε πει κάποτε πως «δεν πολεμάμε τον μπολσεβικισμό για να σώσουμε τα κεφάλια της αστικής τάξης αλλά για να σώσουμε το μέλλον της πα­τρίδας μας». Ο Χίτλερ επίσης ήτανε αντι - αποικιοκράτης.
Πάντα συμπαθούσε τους Άραβες , τον πολιτισμό τους και τους αγώνες τους. Ο φυλετισμός του δεν είχε να κάνει με το να σκλαβώνει άλλες φυλές, όπως λένε οι άσχετοι , αλ­λά με το η κάθε φυλή να ζήσει σύμφωνα με τους δικούς της νόμους. Μια λοιπόν νίκη του Χίτλερ θα ήταν προς το συμ­φέρον όχι μόνο της Λευκής φυλής αλ­λά κι όλου του κόσμου. Ο Ε.Σ. δεν θα εκ­μεταλλευόταν καμιά φυλή. Ο καπιταλι­σμός τις έχει εκμεταλλευτεί όλες. Κύ­ριε Σορώτο όλοι μας είμαστε σκλάβοι. Ζούμε σε πατρίδες που δεν μας ανή­κουν. Ανήκουν στους Αμερικάνους , στους Σοβιετικούς, αλλά όχι , σ’ εμάς.

Ποιο το κέρδος από τη νίκη των συμμάχων στο Β. π.π. ;

Leon Degrelle : Κανένα. Έχουμε σήμερα τα Αμερικανικά τραστ να μας διευθύνουν και τους Ρώσους να καταδυναστεύουν την Αν. Ευρώπη. Ο Ε.Σ. έσπαγε όλες αυτές τις αλυσίδες για όλους τους λαούς. Το σύνθημά μας «ποτέ πια σκλαβωμένες πατρίδες , ποτέ πια σκλαβωμένοι λαοί». Αυτός ήταν ο δικός μας αγώνας. Δυστυχώς αυτός ο αγώνας συκοφαντήθηκε όσο κανείς άλλος.Στις μάχιμες γραμμές του Ε.Σ. πολέμησαν οι νέοι από τα Βαλκάνια την Κ. Ευρώπη, από την Σκανδιναβία και τις Βαλτικές χώρες, από την Ινδία έως τα μουσουλμανικά SS - αυτούς τους πιστούς άραβες συντρόφους, πολεμήσαμε για μια ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΗ ενάντια στην εκμετάλλευση του κεφαλαίου και την κόκκινη παρακμή.


Κύριε Ντεγκρέλ από την πρώτη μας ερώτηση κατακρίνατε το κεφαλαιοκρατικό οικονομικό σύστημα. Για σας πως πρέπει να είναι διαρθρωμένη η οικονομία σ' ένα έθνος ;

Leon Degrelle : Το οικονομικό σύστημα πρέπει να είναι πάντα προς όφελος του λαού και του έθνους , να εξασφαλίζει μία σχετική εθνική αυτάρκεια και να μη βασίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξεως και του κάθε εργαζομένου. Εμείς φτιάξαμε μια εθνικολαική οικονομία , μια οικονομία για όλο το λαό. Γνωρίζετε πως στην Ε.Σ. Γερμανία στο κάθε δάνειο που έπαιρνε ο εργάτης για αγοράσει σπίτι , είχε το δικαίωμα να το εξοφλήσει σε δέκα χρόνια. Για κάθε παιδί τώρα που θα έκανε του αφαιρείτο το 25% της αξίας του δανείου. Δηλαδή με 4 παιδιά εξοφλούσε το δάνειο του σπιτιού του.
Αυτός ήταν ο σοσιαλισμός και αυτός ήταν ο Χίτλερ. Έχετε δει κανένα σημερινό καθεστώς να εφαρμόζει τέτοια πολιτική ; Ο Ε.Σ. όμως την εφήρμοσε πριν από 50 χρόνια.


Κύριε Ντεγκρέλ είστε σο­σιαλιστής ;

Leon Degrelle : Μα φυσικά αφού ο σοσιαλισμός είναι το σπουδαιότερο σημείο της πολιτικής του Χίτλερ. Είναι βλακεία να ταυτίζεται ο σοσιαλισμός με τον μαρξισμό. Για μας τους Ε.Σ. είναι αντίθετα πράγματα. Επειδή νομίζω ότι απευθύνομαι σε συνειδητοποιημένους αναγνώστες δεν χρειάζεται να αναφερθώ στις τεράστιες διαφορές σοσιαλισμού – μπολσεβικισμού.



Κύριε Ντεγκρέλ πιστεύετε ότι ο μπολσεβικισμός έχει να προσφέρει τίποτα στο λαό ;

Leon Degrelle : Ούτε έχει και ούτε είχε και ποτέ να προσφέρει. Από την εποχή των Λαϊκών Μετώπων , που ήταν περισσότερο αντι – λαϊκά παρά λαϊκά , έως σήμερα ο μπολσεβικισμός το μόνο που έχει «δώσει» στους εργάτες είναι μιζέρια , ανέχεια , εργασιακές σχέσεις χειρότερες και από αυτές τις φεουδαρχίας και τίποτα περισσότερο. Ο Ε.Σ. ανέβηκε στην εξουσία έχοντας στο πλευρό του την πλειοψηφία του λαού με όλους τους κανόνες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ο μπολσεβικισμός όμως παρέμεινε μια ισχνή μειοψηφία κομματικών κομισάριων η οποία ζει παρασιτικά στις πλάτες του λαού. Ο Γκορμπατσώφ το μόνο που μπορεί να κάνει και το κάνει με μέγιστη επιτυχία , είναι να διορθώσει τη βιτρίνα του σοβιετικού καθεστώτος. Το «αρχιπέλαγος» των γκουλάγκ όπως έλεγε ο Σολζενίτσυν δεν είναι δυνατόν να ξεχαστεί. Τα εκατομμύρια των ψυχιατρείων , οι εκτοπίσεις , έχουν δείξει στον κόσμο τι σημαίνει «δικτατορία του προλεταριάτου».

Κύριε Ντεγκρέλ εκτός από ένας πολύ μεγάλος πολιτικός είστε και στρατηγός του μοναδικού Ευρωπαϊκού στρατού – των Waffen SS. Τι ήταν τα Waffen SS ;

Leon Degrelle : Οι αριστοκράτες του ηρωισμού , η αφρόκρεμα της Ευρωπαϊκής νεολαίας που πολέμησε στις στέπες του Ανατολικού Μετώπου κάτω από την καθοδήγηση του μεγάλου μας Αρχηγού , θυσιαζόμενοι για την Ζωή , για τον Πολιτισμό και την Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη. Μας απο­κάλεσαν «μισθοφόρους» και «δολοφό­νους» , ταπεινά άτομα αστικής νοοτρο­πίας. Θεέ μου πόσο έχουν σφάλλει σ' αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Αυτό που μας καθοδηγούσε ήταν η αντίδρα­ση μας στον μπολσεβικισμό και στις μα­σωνόδoυλες δυτικές δημοκρατίες. Αυ­τά τα παιδιά που πολέμησαν στα WAF­FEN SS , 18 - 22 χρόνων από διαφορετικές χώρες και κοινωνικές τάξεις, οι πε­ρισσότεροι αγροτόπαιδα και φοιτητές, ήταν ιδεαλιστές.Πολεμούσαν και πέ­θαιναν για την ιδεολογία και την πατρί­δα μας, την Ευρώπη. Οι Γερμανοί πέθαι­ναν στο ίδιο χαράκωμα με τους Σουη­δούς , τους Γάλλους , τους Ισπανούς και ας μην ξεχνάμε τους 60.000 SS μου­σουλμάνους. Στα WAFFEN-8S δεν υ­πήρχαν μόνο Γερμανοί. Θυμάμαι τώρα ότι την πρωτοχρονιά του 1944 όλοι οι μουσουλμάνοι SS πήραν ως δώρο από τον Χίτλερ μια χρυσή αλυσίδα που κρε­μασμένο στην άκρη της είχε ένα μικρό Κοράνι, ύστατη προσφορά του Χίτλερ προς αυτούς τους ηρωικούς άντρες που είχαν συνδέσει το μέλλον της πατρίδας τους με τη νίκη των Ευρωπαϊκών Επαναστατικών δυνάμεων. Στα WAF­FEN SS όλη αυτή την περίοδο πολέμησε ότι πιο αγνό, ότι πιο ηρωικό και ιδεαλιστικό στοιχείο υπήρχε στην Ευρωπαϊκή νεολαία. Αυτό ήταν τα WAFFEN SS.

Θα μπορούσατε να μας πείτε τι γνωρίζετε για την πατρίδα μας ;

Leon Degrelle : Την Ελλάδα την έχω γνωρίσει από τα βιβλία. Είμαι λάτρης του πολιτισμού και της φιλοσοφίας σας. Όπως θα παρατηρήσατε στο γραφείο μου έχω το ά­γαλμα του Λεωνίδα. Το όνομά μου είναι επίσης ελληνικό.Ακόμα θυμάμαι κάποτε που ρώτησα τον Χίτλερ ποια είναι η πατρίδα μας , είχα την εντύπωση πως θα μου απαντούσε η Ευρώπη. Ξέρετε όμως τι μου απάντησε ; Η Ελλάδα , Πατρίδα μας είναι η Ελλάδα.Ελπίζω στο μέλλον να μου δοθεί η ευκαιρία να την επισκεφτώ.


Πως βλέπετε το αναθεωρητικό κίνημα ;

Leon Degrelle : Ακριβώς αυτές τις ημέρες τε­λειώνω ένα αναθεωρητικό βιβλίο. Πριν μερικά χρόνια ήταν όπως το ευαγγέλιο , ο μύθος για τα 6 εκατομ. Ήταν ένα δόγμα. Σήμερα όμως δεν το πιστεύει ο κόσμος. Ακόμα και οι Εβραίοι τα έχουν μπερδέψει και δίνει ο καθένας απ' αυτούς , ότι νούμερα θέλει ! Λίγη ώρα πριν έρθετε στο σπίτι μου, διάβαζα ένα κείμενο του Βίζενταλ πως πέθαναν 10 εκατομ. (!!) απ' τα οποία το 1 εκ. ήταν μικρά παιδιά, σε θαλάμους αερίων. Ο Ερυθρός Σταυ­ρός όμως λέει ότι πέθαναν μόνο 350 χιλ. κατά τη διάρκεια του πολέμου και φυσικά όχι στους ανύπαρκτους θαλάμους αερίων.Είναι φυσικό όταν υπάρχουν αρρώστιες τύφος. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε την μελέτη του Αμερικανού μηχανι­κού, Lester, σχετικά με τους «θαλάμους αε­ρίων». Διότι στις Αμερικανικές φυλακές υπάρ­χουν θάλαμοι αερίων. Εκτελούνται ποινικοί κρατoύμενoι σ’ αυτές. Τον Lester, τον είχε παραξενεύσει η ιστορία των Γερμανικών «θαλάμων αερίων». Αυτός ο κύριος παρουσίασε μια εργασία 192 σελίδων, καθαρά επιστημονική , χωρίς τίποτα το πολιτι­κό, που αποδεικνύει ότι ήταν αδύνατο να γίνονταν τέτοια πράγματα. Εμείς, ως στρατιώτες, όταν περνούσαμε στα μετόπισθεν, πηγαίναμε σε ορισμένες , «σάλες» για να σκοτώσουμε τα μι­κρόβια, που πιθανόν να είχαμε, μετά από τόσες κακουχίες. Υπήρχαν «σάλες» για αξιωματικούς και για οπλίτες. Πηγαίναμε μέσα γυμνοί και πε­ριμέναμε μέσα στην αίθουσα για 2 - 3 ώρες χω­ρίς κανένα κίνδυνο.

Δηλαδή δεν υπήρχαν στην πραγ­ματικότητα «θάλαμοι αερίων» ;

Leon Degrelle : Πού να βρεθούν ; Μεταφέρθηκαν 31 τ.μ.2 στις ΗΠΑ , από τούς υποτιθέμενους «θαλάμους αερίων», για χημική ανάλυση. Διότι τα αέρια , εάν υπήρχαν, θα έπρεπε να «ποτίσουν» τα τοι­χώματα. Όλες οι αναλύσεις ήταν αρνητικές ! Οι διάφοροι «μάρτυρες» των «θαλάμων» τρέμουν μπροστά στις επιστημονικές αποδείξεις. Εάν πράγματι, ας το δεχθούμε έστω για μια στιγμή, υπήρχαν, θα πέθαιναν στην Πολωνία (Άου­σβιτς) 106 χιλ. άνθρωποι. Επομένως τα 4 ή 10 εκ. του Βίζενταλ ή τα 17 (!!) του Parwueriwue είναι αδιανόητα. Προπαντός τα 17 εκ. του Parwueriwue ξεπερνούν κατά 2 εκ. τον πληθυσμό των ε8ραίων σ' ολόκληρο τον κόσμο !Ούτε φυσικά ο μύθος των 6 εκ. στέκει, αφού στην Ευρώπη τότέ ζούσαν 5,5 εκ. εβραίοι. Πιθα­νόν κάποιοι εβραίοι να πέθαναν από δ­ύο φορές !!! Άλλο επίσης οι «θάλαμοι αερίων»κι άλλο οι φούρνοι. Πόσοι μπορούν να καούν σ’ ένα φούρνο απ' τη στιγμή που χωράει έναν άνθρωπο ; Μέσα σε μια νύκτα στη Δρέσδη σκοτώθn­καν τόσες Γερμανίδες και παιδιά όσοι σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων κατά τη διάρκεια όλου ... του πολέμου. Πόσες ώρες λειτουργούσαν οι φούρνοι ; Την νύκτα δεν μπορούσαν, γιατί φαινόντουσαν από την αεροπορία. Άλλο ντοκουμέντο είναι οι φωτογραφίες της Αμερικανικής αεροπορίας. Οι Αμερικανοί κατά την διάρκεια του πολέμου φωτογράφησαν τετρά­γωνο ανά τετράγωνο όλη τη Γερμανία. Σ’ αυτές τις φωτογραφίες, που είναι γύρω στις 200 και τις έχω εδώ και δύο χρόνια διότι δεν αποτελούν πλέον στρατιωτικό μυστικό, φαίνονται κα­θαρά οι φούρνοι.Σήμερα υπάρχουν κατάλογοι με τους ανθρώπους, που επειδή πέθαναν από τύφο ή άλλη αρρώστια, «κάηκαν» στους φούρνους. Στο Νταχάου στην είσοδο ο, υπήρχε μια τεράστια πλάκα «στη μνήμη των 286 χιλ. μαρτύρων από την Γερμανική βαρβαρότητα». Σήμερα δεν υπάρχει. Έχει αφαιρεθεί από τον επίσκοπο του Μονάχου , ο οποίος ήταν επίσκοπος στο Νταχάου και φυσικά ήξερε ότι αυτό το νούμερο είναι ψεύτικο. Τώρα έχει δημοσιευτεί στην Κομμουνιστική Διεθνή , κατάλογος μήνα – μήνα , στην θέση των 286 χιλ. υπάρχει ο αριθμός 27 χιλ. ( Τι διαφορά ! ) από τους οποίους οι 13 χιλ. πέθαναν τις τελευταίες εβδομάδες του πολέμου. Όταν χιλιάδες άνθρωποι ήρθαν στην Γερμανία για να ξεφύγουν από τους Σοβιετικούς μετέφεραν τον τύφο.Πώς να ζήσει κάποιος χωρίς νερό και τροφή , μέσα στο κρύο με κατεστραμμένα τα πάντα γύρω του ;Το καλοκαίρι του 1944 , οι γερμανοί δέχτηκαν ν’ ανταλλάξουν 2 εκ. εβραίους με 10 χιλ. στρατιωτικά φορτηγά. Κάτι που δεν δέχτηκαν οι Σύμμαχοι.Πως λοιπόν οι Γερμανοί αφάνιζαν τους Εβραίους ;Άλλη απόδειξη είναι το παράνομο κράτος του Ισραήλ. Από ποιους κατοικήθηκε ;Από τα 2,5 εκ. Εβραίους της Κ. Ευρώπης. Για αυτό πολεμούν λυσσαλέα οποιονδήποτε μελετά γράφει και αρνείται το «ολοκαύτωμα». Στην Γαλλία απαγορεύεται να αρνηθείς το ολοκαύτωμα και τιμωρείσαι με 1 χρόνο φυλακή και 200 χιλ. φράγκα πρόστιμο όποιος αρνείται τους «θαλάμους αερίων». Φυσικά από πίσω κρύβονται αυτοί που κυβερνούν την Γαλλία. ... Στον Α.Π.Π. όταν εγώ ήμουν μικρό παιδί έλεγαν ότι οι Γερμανοί έκοβαν τα χέρια των μικρών παιδιών. !! Όταν ο πόλεμος τελείωσε , δεν παρουσιάσθηκε ούτε ένα παιδί με κομμένα χέρια.Η «Φιγκαρό» του 1940 έλεγε ότι έδιναν στους μικρούς εβραίους δηλητηριασμένες καραμέλες ( !! ) . Μάλιστα έδινε και το μέγεθος. Αλλά ποτέ δεν βρέθηκε ούτε μια καραμέλα. Πώς να βρεθεί άλλωστε , αφού ήταν ψέμα. Οι Εβραίοι δίνουν αυτά τα νούμερα για να παίρνουν λεφτά από το Γερμανικό κράτος. Είναι σπεσιαλίστες στις πλαστογραφίες. Επίσης ο Πωλ Ρασινιέρ , σοσιαλιστής βουλευτής με πέντε χρόνια σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων , αρνείται το «ολοκαύτωμα». Αγανάκτησε όταν διάβασε όλα αυτά τα ψέματα γύρω από τα στρατόπεδα , κι έγραψε το βιβλίο « Το Ψέμα του Οδυσσέα». Είμαι σίγουρος ότι κανένας από τους δημοσιογράφους που αναφέρεται στο «ολοκαύτωμα» , δεν έχει διαβάσει έστω και ένα αναθεωρητικό βιβλίο !Κατηγορούν τους αναθεωρητές. Μα γιατί ;Ο Φωρισσόν είναι ένας φιλήσυχος καθηγητής πανεπιστημίου που δεν είχε τίποτα κοινό με τους «ναζί». Το αντίθετο. Ήταν αντι – ναζί. Η μητέρα του ήταν Αγγλίδα. Το κυνηγητό του Φωρισσόν γίνεται από σκοτεινές δυνάμεις. Παρόλα αυτά συνεχίζει.Ο Rise πρόεδρος της Ιατρικής Ακαδημίας , ήταν στο Μπούχενβαλντ. Μετά τον πόλεμο έγραψε ένα βιβλίο , για το ποιοι ήταν σε αυτό το στρατόπεδο. Ένα μεγάλο μέρος ήταν ποινικοί κρατούμενοι άλλοι ήταν ομοφυλόφιλοι και κομμουνιστές. Αναφέρει επίσης ότι έπαιρναν φαγητό 2 χιλ θερμίδων την ημέρα , συν την βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού.Δηλαδή ζούσαν άνετα. ,τη στιγμή που εμείς στο Ανατολικό Μέ­τωπο τρώγαμε ψωμί σαν πέτρα. λειώνοντας το χιόνι για να πιούμε νερό ! Θα σας πω κάτι επί­σης που θα κάνει πoλλούς από εσάς να γελάσουν αλλά δείχνει ,πόσο καλά λειτουργούσαν τα στρατόπεδα συγκεντρώσεων. Σε κάθε στρατόπεδο υπήρχε το «σπίτι με τη ροζ λάμπα». Τι ήταν ; Πορνείο για τους φυλακισμένους. Με τιμή δύο μάρκα για είκοσι λεπτά ! Όταν βαρούσε η σάλπιγγα. όλοι αυτοί οι «σκε­λετωμένοι»; έτρεχαν για να πάρουν θέση ... Δεν νομίζω σε πολλές φυλακές σήμερα να δέχονται τέτοια πράγματα. Όλοι περνούν άσχημα σ' έναν πόλεμο. Σ ένα βαγόνι βρέθη­καν 146 παιδιά της Χιτλερικής Νεολαίας. νεκρά από το κρύο. Πολλές φωτογραφίες που μας δείχνουν για «εγκλήματα» είναι από την Δρέσδη !!!

Πως βλέπετε το ΝΑΤΟ ;

Leon Degrelle : Μα όπως ακριβώς είναι. Το πατρονάρισμα της Ευρώπης από τις ΗΠΑ. Δεν είναι συμμαχία , είναι υποδούλωση.

Την ΕΟΚ ;

Leon Degrelle : Αυτοί οι ηλίθιοι δημοκράτες οδηγούν την Ευρώπη στην οικονομική αναρχία και στην αμερικανοποίηση κάθε ημέρα , 2 – 3 επιχειρήσεις πέφτουν σε Αμερικανικά χέρια. Όλα τα super market στην Ισπανία είναι ξένα. Η ΕΟΚ υπερασπίζεται μόνο τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οι πατρίδες , οι λαοί και οι εργαζόμενοι δεν την απασχολούν. Εμείς πρέπει να την πολεμήσουμε.

Τι θα συμβουλεύατε τους Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές ;

Leon Degrelle : Προσοχή στην δεξιά. Για μένα η δεξιά είναι πιο επικίνδυνη από την αριστερά. Η δεξιά είναι ένας εχθρός που έχει το πρόσωπο του «φίλου».Είναι ένας αντίπαλος σε αυτά που πιστεύουμε. Είναι δειλοί που συμμαχούν με τους πάντες , ακόμη και με τους κομμουνιστές , προκειμένου να μας χτυπήσουν. Αυτοί θέλουν την εξουσία για να κλέβουν και να τρώνε. Εμείς όταν μπήκαμε με το REX στο κοινοβούλιο , μπήκαμε για να το διαλύσουμε. Όχι για να παίξουμε το κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Ο κ. Μπλας Πινιάρ τι θα κάνει κι αν βγει βουλευτής ;


Ο κ. Πινιάρ είναι της «εθνικής δεξιάς».

Leon Degrelle : Τόσο το χειρότερο. Τι θα κάνει και αν πάει στις Βρυξέλλες ; ΤΙΠΟΤΑ. Παρουσία ; Αρνητική. Όλα του θα είναι ένα τίποτα ...

1ο Πανουκρανικό Ε/Σ συνέδριο.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη, για την οποία μας ενημέρωσαν συναγωνιστές από την Ουκρανία.

Στο 1ο Πανουκρανικό Εθνικοσοσιαλιστικό Συνέδριο, που θα διεξαχθεί στις 16 Μαΐου στο Κίεβο της Ουκρανίας, θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι των Ε/Σ οργανώσεων από ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια, ως επίσης και σύντροφοι από την Ρωσία, Λευκορωσία, Βουλγαρία, Πολωνία και Σερβία, ενώ θα υπάρχει και Ελληνική συμμετοχή.

120 χρόνια Αδόλφος Χίτλερ (20/04/1889 - 20/04/2009)

Τα βίντεο από 50ά του γενέθλια, με τη μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση στο Βερολίνο, το 1939.

Μετανάστευση και εγκληματικότητα στην Ελλάδα

Ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία για τη σύνδεση της μετανάστευσης με την εγκληματικότητα στην Ελλάδα κατά το έτος 2008 βρίσκει κανείς σε άρθρο της της 3ης Απριλίου 2009, από τη δημοσιογράφο Λαμπρινή Χ. Θωμά, , από το οποίον και τα ακόλουθα αποσπάσματα:

Πριν από μερικά χρόνια, τέτοιες μέρες, η είδηση για αιματηρές συγκρούσεις με «μαχαίρια, ρόπαλα και τσεκούρια» στο κέντρο της Αθήνας θα αντιμετωπίζονταν ως πρωταπριλιάτικη φάρσα. Να όμως που, για δεύτερη φορά μέσα στο τελευταίο εξάμηνο, συμμορίες αλλοδαπών συγκρούονται στις οδούς Σοφοκλέους και Μενάνδρου, διεκδικώντας, η κάθε εθνότητα, τον έλεγχο της περιοχής για τις δικές της «δραστηριότητες».

Δεν πρόκειται παρά για τις πιο εμπορεύσιμες από τις ειδήσεις της νέας βίας. Οι περισσότερες καθημερινές επιθέσεις, εγκλήματα και παραβάσεις μικρότερης έντασης δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας ή περιορίζονται σε κάποιο μονόστηλο. Οι επίσημες στατιστικές της αστυνομίας για το περασμένο έτος λένε ότι είχαμε 25% περισσότερους βιασμούς σε σχέση με το 2007 (και 34% παραπάνω σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών), 16% περισσότερες ληστείες σε σχέση με το 2007 (και 54% παραπάνω σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών), 15% παραπάνω διαρρήξεις (και 41% περισσότερες σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών) και 30% περισσότερες υποθέσεις ναρκωτικών. Και ενώ είναι εντυπωσιακή η σταδιακή αύξηση της εγκληματικότητας από το 2000, ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η «έκρηξη» της το περασμένο έτος. Εντυπωσιακή και δυσοίωνη.

Ενώ σε κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του αυτή η κατάσταση θα αποτελούσε αφορμή σοβαρού δημοσίου διαλόγου με ζητούμενο την λήψη των κατάλληλων μέτρων, στην Ελλάδα το όλο θέμα απαξιώνεται αν δεν λοιδωρείται κι όλας σαν «αδικαιολόγητη φοβία των μικροαστών» και των περιφρονητικά χαρακτηρισμένων ως «νοικοκυραίων».

Εν Ελλάδι, ορισμένοι έχουν εμπεδώσει τόσο την ρήση του Προυντόν ότι «η ιδιοκτησία είναι κλοπή» ώστε κάθε αντίδραση μπροστά στην άνοδο της εγκληματικότητας τους είναι περιφρονητέα. Όποιος δε επιθυμεί την εφαρμογή των νόμων, αυτός πια είναι σεσημασμένος οπαδός «του νόμου και της τάξεως», δηλαδή λίγο-πολύ χουντικός.

Αν μάλιστα τολμήσει να ψελλίσει ότι οι αλλοδαποί μετανάστες και λαθρομετανάστες έχουν παίξει και αυτοί το ρόλο τους στην άνοδο της εγκληματικότητας, ε, τότε πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παράγοντες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και μαϊντανοί των ΜΜΕ θα τον καταδικάσουν αυτόματα ως ξενόφοβο, ρατσιστή και οπαδό μπουμπούκων και ετέρων μπουμπουκιών.

Τι και αν ενώ οι αλλοδαποί υπολογίζονται γύρω στο 10% του πληθυσμού, είναι υπεύθυνοι για το 42% των ανθρωποκτονιών, 30% των απατών, 43% των βιασμών, 44% των διαρρήξεων, 32% των κλοπών τροχοφόρων, το 50.6% των ληστειών, 40.7% των υποθέσεων σεξουαλικής εκμετάλλευσης και το 26.3% των υποθέσεων παράνομης οπλοκατοχής που διεξάχθηκαν το σωτήριο έτος 2008.

Και οι αριθμοί είναι, από ό,τι φαίνεται, ξενόφοβοι. Και δεν είναι καν πλήρεις, αφού λόγω των δεκάδων χιλιάδων παράνομων ματαναστών που δεν είναι καταγεγραμμένοι πουθενά «και άρα χωρίς τους άτυπους κοινωνικούς ελέγχους που ισχύουν για τους άλλους, η συντριπτική πλειονότητα των εγκλημάτων που διαπράττονται από τους αλλοδαπούς παραμένουν ανεξιχνίαστα και η αριθμητική τους συμμετοχή στο έγκλημα μικρή», όπως είχε δηλώσει προ δεκαετίας ήδη στην Καθημερινή, ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ιάκωβος Φαρσεδάκης.

Από τα άνετα προάστια, την ελληνική ιδιότυπη suburbia των υψηλών εισοδημάτων, εύκολα τα παραβλέπει κανείς όλα αυτά και ασκεί αφ’ υψηλού κριτική στους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα. Εύκολα βλέπει και κατακρίνει τις ακρότητες τους, την καταφυγή τους στην αυτοδικία, την στροφή τους στην δεξιά ή και την ακροδεξιά. Δύσκολα όμως καταλαβαίνει τα προβλήματά τους. Λογικό, αφού για τα άνετα προάστια τα γκέτο είναι σαν τις χωματερές. Μόνο οι Φιλιπινέζες τους έχουν το ελεύθερο σε αυτές τις περιοχές. Άλλωστε, οι φωνές του απαίσιου θιάσου δεν χρειάζεται να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους για να διώξουν τους λαθρομετανάστες από την Κηφισιά. Αυτό το αναλαμβάνουν από μόνα τους τα υψηλά ενοίκια.

Βεβαίως, δεν είναι μόνο οι μετανάστες υπεύθυνοι για την αύξηση της εγκληματικότητας ―ακόμη και αν είναι δυσανάλογα υψηλά τα ποσοστά συμμετοχής τους σε αυτήν. Είναι και όλο το παραμύθι «γκλαμουριάς», υπερκατανάλωσης και γρήγορου πλουτισμού που εμπέδωσε από το ‘90 και μετά η ελληνική κοινωνία. Είναι και η διάλυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της όποιας ελληνικής βιομηχανίας που μετέτρεψε άλλους σε υπάλληλους διαφόρων «φρανσάιζ» και άλλους σε ανέργους. Είναι και η αυξανόμενη ιδιωτεία και ιδιοτέλεια των κατά λάθος ελλήνων.

Ίων Δραγούμης: Σοσιαλισμός, πατριωτισμός, ανθρωπισμός

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Όλες οι τάξεις της κοινωνίας πρέπει να ζήσουν, όλες είναι καταναλώτριες, όχι μόνο οι εργάτες της πολιτείας ή της εξοχής. Αυτοί είναι οι περισσότεροι μα γιατί να μη ζήσουν και οι λιγότεροι;

Αλλά είμαι σοσιαλιστής κατά τούτο, ότι γυρεύω και γω μια καινούρια τάξη πραγμάτων, μια καινούρια οικονομία κοινο­τική που να βοηθεί όλους, τους λιγότερους και τους περισσότερους, να ζουν καλά και να υψώνονται όσο μπορούν ηθικά. Δεν είμαι σοσιαλιστής όσο ο σοσιαλισμός ενεργεί για το ισοπέδωμα των ανθρώπων προς τα κάτω. Είμαι σοσιαλιστής όσο ενεργεί ο σοσιαλισμός για το λυτρωμό των ανθρώπων από τα τωρινά κράτη, τους κεφαλαιοκράτες και τους λοιπούς κυρί­ους τους, από τους δεσπότες και τυράννους, όσο ενεργεί για την ελευθερία του κάθε ατόμου να μπορεί να ανεβεί όχι κοι­νωνικά μα ηθικά.

Δεν θέλω ο εργάτης να γίνει εργοδότης, ή κεφαλαιού­χος, ή επιχειρηματίας, θέλω να έχει όμως υποφερτή ζωή και να γίνει καλύτερος άνθρωπος, όσο μπορεί, να ανεβεί σε ψη­λότερο ηθικό επίπεδο, να νοιώθει την καταγωγή του την εθνι­κή, το έθνος του, τον εαυτό του και τα άλλα έθνη και τους άλλους ανθρώπους, και να νοιώθει την αλληλεγγύη που τον συνδέει με τους ανθρώπους της δικής του κοινωνίας, με τις άλλες κοινωνίες των ανθρώπων και με τα άλλα άτομα κάθε κοινωνίας ατόμων. Ο άνθρωπος, όπως και τα άλλα ζώα, είναι «ζώο κοινωνικό» και δεν είναι άτομο. Όσο λαβαίνει βαθύτερη συνείδηση του εαυτού του ο άνθρωπος, τόσο νοιώθει πως δεν είναι άτομο, και υψώνεται σε μια συνείδηση της ανθρωπό­τητας, καταλαβαίνει την αλληλεγγύη, και ενεργεί συμφωνά της.

Μα το πρώτο του χρέος είναι να νοιώθει βαθειά τον εαυτό του. Έτσι θα νοιώσει και όλα τα άλλα, όλα τα ανθρώπινα, και έτσι θα γίνει πιο άνθρωπος, γιατί θα αισθάνεται και θα ενερ­γεί στεκόμενος σε ανώτερο επίπεδο.

θα πεις: και ο κάθε άνθρωπος, και κείνος λοιπόν που δεν έχει βαθειά συνείδηση του εαυτού του, δεν κάνει τάχα το ίδιο; δε σκέπτεται τον εαυτό του και δεν αναγκάζεται να ζει σε μιαν αλληλεγγύη με τους άλλους ανθρώπους και να ενεργεί σύμ­φωνα; Τι περισσότερο ζητάς εσύ, ο ιδεολόγος; Ζητώ τη συνείδηση. Αυτό μου φαίνεται πως υψώνει τον άν­θρωπο, και τον διακρίνει ακόμη περισσότερο από τους πρώ­τους ανθρώπους και πολύ περισσότερο ακόμη από τα άλλα ζώα.

Αλλά φτάνει η συνείδηση, για να υψωθεί ηθικά ένας άνθρω­πος, ένας λαός, μια κοινωνία, η ανθρωπότητα; Είναι τάχα αυτή η ίδια η συνείδηση και ύψωση ηθική; Είναι το ίδιο πράμα;

Όχι, αλλά η βαθειά συνείδηση δείχνει στον άνθρωπο πως δεν είναι άτομο παρά έχει μιαν αλληλεγγύη με τους άλλους αν­θρώπους, κοντινούς του και μακρινούς, ζωντανούς και πεθα­μένους, και μελλόμενους ακόμη, και αυτή η εικόνα της αλλη­λεγγύης τον κάνει να νοιώθει τους δεσμούς του και παραδέ­χεται τις αναποδιές του, τις δυσκολίες του και τα δεσμά του ακόμη, τη μικρότητα του με κάποια φωτεινή γαλήνη, πλαταίνει τον εγωισμό του, τον κάνει επιεικέστερο για τους άλλους και σκληρότερο για τον εαυτό του, τον υψώνει από στενό συμφεροντολόγο σε ασυμφεροντολόγητο άνθρωπο, αγαθό­τερο για τους άλλους, σημαντικότερο. Και έχοντας πάντα μπροστά του σαν όραμα την εικόνα αυτή της αλληλεγγύης ζώντας μέσα στο φως της, και ενεργεί πια συμφωνά της αναγνωρίζει τα δικαιώματα των άλλων, στεριόνει τον αυτοπε­ριορισμό του και την αυτοκυριαρχία του.

Αυτή η εικόνα της αλληλεγγύης, αποτέλεσμα της συνείδησης, έχει απάνω του αγαθοποιά δύναμη προς τους άλλους και ηθοπλαστική δύναμη για τον εαυτό του, του οργανόνει μια ηθική ανθρώπινη χωρίς ανάγκη επιβολής θρησκευτικής. Αυτή η ίδια η αλληλεγγύη καταντά για τους απλοϊκότερους θρησκεία.

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής.

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώ­της.

Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο.

Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδηση τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.

Από τη στενή αλληλεγγύη, την ασυνείδητη, τη λεγόμενη αλληλοβοήθεια, φτάνω στην έννοια της αληθινής της πλατειάς αλληλεγγύης, της ανθρώπινης, και ζω και ενεργώ σύμφωνά της. Άμα φτάσω στην κατανόηση αυτής της ανθρώπινης αλληλεγγύης, άμα ιδώ καθαρά την εικόνα της, αυτή πια με σπρώχνει, και άθελα μου, στις καλές στις φωτεινές πράξεις, με βάζει σε μια πειθαρχία ζωής σύμφωνης με τον εαυτό της, με οργανώνει για μια ζωή σε υψηλό ηθικό επίπεδο.

Ίων Δραγούμης - Φύλλα Ημερολογίου, Στ’, 18 Μαρτίου 1919

Το ένα τρίτο από το "ολοκαύτωμα"®

Το ένα τρίτο των υποτιθέμενων "θυμάτων" του "ολοκαυτώματος"® δηλαδή 2 εκατομμύρια Εβραίοι, υποτίθεται ότι "εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Treblinka, Sobidor, και Belzec". Η ταινία που ακολουθεί (και περιλαμβάνει ελληνικούς υπότιτλους), κρίνει υπό το πρίσμα της στοιχειώδους λογικής τα "αποδεικτικά στοιχεία" πάνω στα οποία το διεθνές σιωνιστικό καθεστώς "τεκμηριώνει" την ύπαρξη του "ολοκαύτωματος"®

Το "έγκλημα" να διατυπώσει ανοιχτά τις τεκμηριωμένες αμφιβολίες του για την ιστορική αλήθεια σχετικά με το εβραϊκό "ολοκαύτωμα"® , πλήρωσε με καταδίκη 6 ετών καθείρξεως την 25η Φεβρουαρίου 2009 και νέα καταδίκη με 5 ακόμη χρόνια και 2 μήνες την 11η Μαρτίου 2009, ο Γερμανός συναγωνιστής μας, θαρραλέος διανοούμενος και αγωνιστής της εθνικοσοσιαλιστικής Ιδέας, Horst Mahler.

Ποινη καθείρξεως 6 ετών για τον Horst Mahler

Την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου δικαστήριο του Μονάχου επέβαλλε ποινή φυλακίσεως 6 ετών στον πρώην συνήγορο του NPD Horst Mahler με την κατηγορία της διαδόσεως «αντισημιτικού και ρατσιστικού λόγου», κατ’ ουσίαν λόγω της ηρωικής πια αρνήσεώς του να αναγνωρίσει «την ιστορικότητα του εβραϊκού ολοκαυτώματος» το οποίο και χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο ψεύδος στην ιστορία. Εναντίον του Horst Mahler εκκρεμούν πρόσθετες συναφείς κατηγορίες οι οποίες είναι δυνατόν να του επιφέρουν 6 επιπλέον χρόνια καθείρξεως, δηλαδή συνολικά 12, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι ο 73 χρονος σήμερα Mahler, ενδέχεται να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στις σιωνιστικές φυλακές της Γερμανίας!

Ο Horst Mahler είναι ένα από τα λαμπρότερα πνεύματα του εθνικοσοσιαλισμού, ακλόνητος αγωνιστής του Γερμανικού έθνους και της Αρίας Φυλής. Οι μελέτες και οι εργασίες του έχουν βοηθήσει στην αποκάλυψη προς το ευρύ κοινό όχι μόνο της ιστορικής αληθείας όσον αφορά το εβραϊκό «ολοκαύτωμα» αλλά, κυρίως, της ταλμουδικής φύσεως του διεθνούς σιωνισμού και της «Νέας Τάξης» που επαλήθευσε για μία ακόμη φορά τα συμπεράσματα του Mahler, επιβάλλοντάς του ποινή 6 ετών, αριθμού άκρως συμβολικού στον σκοτεινό ταλμουδικό αποκρυφισμό (6 εκατομμύρια τα «θύματα» του λεγομένου «ολοκαυτώματος» - 6 τα έτη ποινής που επεβλήθησαν στον Mahler). Τα τελευταία γενναία λόγια του ενώπιον του δικαστηρίου ήταν τα εξής: «Σκοπός μου είναι να αποκαλύψω αυτήν την ταλμουδική δολιότητα που ξανά και ξανά θα αποκαλώ ψέμα και θα την αντιμετωπίζω με την αλήθεια. Έχω δώσει όρκο στον λαό μου να μην ενδώσω ποτέ στην μάχη κατά της θρησκείας του ολοκαυτώματος».

Να σημειώσουμε ότι ο Horst Mahler διατηρεί στενούς δεσμούς με την κίνησή μας, το ΑΡΜΑ, είχε μάλιστα παραστεί και μιλήσει, ως ο κύριος επίτιμος προσκεκλημένος, στο ιδρυτικό συνέδριο.

Δεν περιμένουμε καμία αντίδραση από τους δήθεν υπερασπιστές της ελευθερίας του λόγου, από τους φιλελεύθερους «διανοούμενους», από τους δημοσιογράφους ή από τον «κυρίαρχο» λαό. Όλοι σιωπούν όταν βρυχάται ο σιωνιστικός δράκος. Φοβούμεθα ότι ο Horst Μahler δεν θα είναι ο τελευταίος φυλακισμένος για ανάλογα «εγκληματα» στην κατεχόμενη Γερμανία και στον Δυτικό κόσμο και βέβαια δεν είναι ο πρώτος. Στις φυλακές της Γερμανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών έχουν σταλεί και εξακολουθούν να στέλνονται μεταπολεμικώς όχι μόνον εθνικιστές, αλλά πολλές φορές ακόμα και ειδικοί επιστήμονες, ιστορικοί, κλπ, των οποίων το μοναδικό «έγκλημα» είναι ότι είχαν το θάρρος να εκφράσουν ανοιχτά την αμφιβολία τους για την υπόσταση ή τις διαστάσεις του λεγομένου «ολοκαυτώματος». Φυλακίζονται δηλαδή για έγκλημα γνώμης, απλώς για την έκφραση μίας απόψεως, ακόμα και όταν συνοδεύουν την άποψή τους με επιστημονική τεκμηρίωση!

Αυτά είναι λοιπόν τα περιθώρια και οι διαστάσεις της ελευθερίας και της ελευθεροφωνίας στα πλαίσια της μεταπολεμικού εβραιοκίνητης δημοκρατίας τόσο στην Γερμανία όσο και την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο όλο. Είσαι ελεύθερος να πεις ο,τιδήποτε αρκεί να μην αγγίξεις τις «ιερές αγελάδες» της εβραϊκής βιομηχανίας του ψεύδους.

Δεν ζητούμε δικαιοσύνη –τι είδους δικαιοσύνη να περιμένει κανείς από ένα διεστραμμένο καθεστώς, θεμελιωδώς άδικο εξ’ υπαρχής (με πλατωνικούς όρους). Ούτε επιζητούμε να ανοίξουμε τα μάτια στο ευρύ κοινό, γιατί όποιος δεν έχει ακόμη αντιληφθεί την, υπό ψευδοδημοκρατικό κάλυμμα, σιωνιστική πανουργία και δολοπλοκία, είτε δεν θέλει, είτε δεν μπορεί (από εθελοτυφλία ή ηλιθιότητα). Απευθυνόμαστε όμως στους νέους συναγωνιστές παγκοσμίως που διατηρούν ακόμα την αίσθηση του καθήκοντος απέναντι στην Φυλή, που πιστεύουν ακόμα στην υπεράσπιση της Αλήθειας και τους καλούμε να αγωνιστούν με αυταπάρνηση και επιμονή. Ας είναι ο Αγώνας αυτός η παρακαταθήκη της ζωής μας.

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Άρματος

http://www.armahellas.com/

Για τον σύγχρονο κόσμο

Αποσπάσματα από το βιβλιό της Savitri Devi, «Η Αστραπή και ο Ήλιος».

«Το άτομο που ζει κάτω από το σιδερένιο κι ατσάλινο καθεστώς της σύγχρονης «προόδου» μπορεί να φαει ό,τι του κάνει κέφι (σε μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον), να παντρευτεί όποιον του αρέσει (δυστυχώς!), και να πάει όπου του αρέσει (τουλάχιστον στην θεωρία). Αλλά αναγκάζεται να δεχθεί σε όλα τα ζήτημα που ξεπερνούν το άτομό του, στα ζητήματα που έχουν πραγματικά σημασία, τα πιστεύω, τη στάση ζωής, την κλίμακα των αξιών και, σε μεγάλο βαθμό, τις πολιτικές απόψεις που τείνουν να ισχυροποιήσουν το ισχυρό κοινωνικοοικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης στο οποίο ανήκει (ή μάλλον στο οποίο εξαναγκάζεται να ανήκει προκειμένου να είναι σε θέση να επιζήσει), και στο οποίο είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Και μάλιστα, τον κάνουν να πιστεύει ότι είναι προνόμιό του να είναι ένας τροχός σε έναν τέτοιο οργανισμό, ότι τα ασήμαντα ζητήματα στα οποία αισθάνεται πως είναι κύριος του εαυτού του είναι, αντίθετα, τα πιο σημαντικά, τα μόνα πραγματικά σημαντικά.»

«Κι ακόμη, του λένε, στις δημοκρατικές χώρες τουλάχιστον, ότι είναι ελεύθερος από κάθε άποψη, ότι είναι ένα άτομο που δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν εξόν στη δική του συνείδηση - μετά από χρόνια έξυπνης διαμόρφωσης έπλασαν την «συνείδησή του» κι ολόκληρη την ύπαρξή του τόσο βαθιά, σύμφωνα με το σχέδιό τους, που δεν είναι πλέον σε θέση να αντιδράσει διαφορετικά».

«Είναι η εποχή κατά την οποία το ψέμα βαπτίζεται «αλήθεια» και η αλήθεια καταδιώκεται ως ψέμα ή λοιδορείται ως παραφροσύνη, στην οποία οι απολογητές της αλήθειας, οι θεόπνευστοι ηγέτες, οι αληθινοί φίλοι της φυλής τους και του συνόλου της ζωής, οι θεϊκοί άνδρες, ηττώνται και οι οπαδοί τους ταπεινώνονται και η μνήμη τους συκοφαντείται, ενώ οι άρχοντες του ψεύδους χαιρετίζονται ως «σωτήρες», η εποχή στην οποία κάθε άνδρας και γυναίκα βρίσκεται σε λάθος θέση κι ο κόσμος κυριαρχείται από κατώτερα υποκείμενα, μπασταρδεμένες φυλές και φαύλες δοξασίες, όλα τους κομμάτι μιας σύμφυτης ασχήμιας πολύ χειρότερης από την απόλυτη αναρχία».

Τής Aλκής H Στρατιά Γεννιέται!

Από τα εμβατήρια του εθνοκοινοτικού δεσμού «ΑΡΜΑ»

Μουσική: Κατά το Γερμανικόν εμβατήριον των Panzergrenadiere

Βορηάδες ζώνουν, νέφη πυκνώνουν – τά όρη ανταριάζουν·
λόγγοι σφυρίζουν, δένδρα λυγούν – οι δειλοί κι οι φαύλοι ωχριούν.
Του Κεραυνού προσταγή καρτερούν
οι Χρυσαετοί πού απ’ τά όρη χυμούν·
αστράφτουν λόγχες και μάτια αετών – καρδιές παλληκαριών.

Βροντά κι αστράφτει τώρα μένος κι οργή
- έφθασ’ η ώρα: Εμπρός! Στην Γραμμή!
Η θλίψι, ο πόνος γίναν σθένος / κι η οργή μας είν’ σπαθί
καρπόν η ρίζα δίνει ίδιο – ωρίμασε κι η μπόρα– νά! το ΑΡΜΑ μπροστά μάς καλεί!
Της Προδοσιάς τ’ αργύρια τώρα βέλη ’γίναν της Οργής
μ’ ιαχές, τραγούδια Μάχης – η στρατιά γεννιέται της Αλκής!

Φάλαγγες σμίγουν, λάβαρα στήνουν – σε Πύργους φρικτούς!
Σάλπιγγα ηχούνε, μόνον καλούν – της Τόλμης τους άλκιμους γιούς!
Του Ήλιου είν’ αυτοί καί τς αντάρας παιδιά
Αίμα Ελλήνων κι Ηρώων γενηά·
την προσταγή στην καρδιά τους κλειούν – νήμα χρυσό ’νογούν.

Σαν τρέμει ο Κόσμος –δέος- και σειέτ’ η γή
τήν μοίρα αδράσσουν: μόνον οι Αετοί!
Οι αρμοί με σφρίγος ξανανιώνουν, των Αιώνων η πυγμή
στον νηό πολεμιστή βλασταίνει – σ’ ΑΡΜΑ ορθός πού στέκει – και
της Νίκης αχτίδες κρατεί
- πού αυτόν οΉλιος φέγγει πού ποτέ δεν σβήνει του η θωριά:
ανίκητο ένα Σέλας πού ήρθ’ απ’ την Πατρίδα τού Βοριά!

Μικροί Άνθρωποι Και Αρετή...

Aπόσπασμα από το "Tάδε έφη Ζαρατούστρα" του Φρειδερίκου Νίτσε.

Περνώ μέσα από τούτο το λαό και έχω τα μάτια μου ανοιχτά: Δε μου το συγχωρούν που δεν ζηλεύω τις αρετές τους.Γαβγίζουν πίσω μου, γιατί τους λέω: Για τους μικρούς ανθρώπους χρειάζονται μικρές αρετές – και γιατί δε μπορεί να χωρέσει ο νους μου για ποιο λόγο οι μικροί άνθρωποι χρειάζονται.

Εδώ, μοιάζω με κόκορα σε ξένο κοτέτσι που και οι όρνιθες ακόμη με τσιμπούν. Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως κρατώ κακία σε αυτές τις όρνιθες. Είμαι ευγενικός μαζί τους, όπως και με κάθε μικροδυσαρέσκεια. Το να είναι αγκαθερός κανείς με τους μικρούς μου φαίνεται σοφία για σκαντζόχοιρους.

Όλοι μιλούνε για εμένα όταν το βράδυ κάθονται γύρω από τη φωτιά – μιλούνε για εμένα, μα κανείς δεν με έχει στο νου του!Τούτη εδώ είναι η καινούρια σιωπή που έμαθα να γνωρίζω: Ο θόρυβος τους γύρω μου ξεδιπλώνει έναν μανδύα πάνω από τις σκέψεις μου.Θορυβούν συναμεταξύ τους: «Τι μας θέλει αυτό το σκοτεινό σύννεφο; Ας προσέξουμε να μη μας φέρει καμιά επιδημία!»

Και τώρα τελευταία, μια γυναίκα τράβηξε προς το μέρος της το παιδί της, που ήθελε να έρθει κοντά μου: «Πάρετε μακριά τα παιδιά! φώναξε. Τέτοια μάτια καψαλίζουν τις ψυχές των παιδιών!»

Όταν μιλώ, βήχουν: Νομίζουν πως ο βήχας είναι ένσταση κατά των δυνατών ανέμων – δε μαντεύουν τίποτα από το βουητό της ευτυχίας μου!«Δεν έχουμε ακόμη καθόλου καιρό για τον Ζαρατούστρα!» Αυτή είναι η ένσταση τους. Μα τι σημασία έχει ένας καιρός που «δεν έχει καθόλου καιρό» για τον Ζαρατούστρα;

Και όταν ακόμη με εξυμνούν: Πως θα μπορούσα να αποκοιμηθώ πάνω στην εξύμνηση τους; Μια ζώνη από αγκάθια είναι για εμένα ο έπαινος τους: Με τρώει και όταν ακόμα τη βγάλω από πάνω μου.Και ακόμα και τούτο εδώ έμαθα ανάμεσα τους: Αυτός που επαινεί, κάνει πως γυρίζει πίσω αυτό που του δίνουν, αληθινά όμως θέλει να τους δώσουν περισσότερα.Ρωτήστε το πόδι μου, αν του αρέσουν τα παιχνίδια τους και το γλείψιμο που του κάνουν! Αληθινά, με τέτοιο ρυθμό και τικ – τακ δε μπορεί ούτε να χορέψει ούτε να μείνει ήσυχο.Θα ήθελαν να με τραβήξουν και να επαινέσουν, για τις μικρές αρετές τους: Στο τικ – τακ της μικρής ευτυχίας τους θα ήθελαν να πείσουν το πόδι μου.

Περνώ μέσα από τούτο το λαό και έχω τα μάτια μου ανοιχτά: Έγιναν μικρότεροι και όλο και γίνονται πιο μικροί: Αλλά αυτό είναι το αποτέλεσμα της θεωρίας τους για την ευτυχία και την αρετή!Είναι δηλαδή και μετριόφρονες στην αρετή – γιατί θέλουν άνεση. Με ανέσεις όμως, συμφωνεί μόνο η μετριόφρονη αρετή.

Μαθαίνουν βέβαια επίσης να περπατούν και να πηγαίνουν μπροστά με τον δικό τους τρόπο: Κούτσα – κούτσα ονομάζω εγώ αυτό τους το περπάτημα. Έτσι γίνονται εμπόδιο σε εκείνον που βιάζεται.Και μερικοί από αυτούς πηγαίνουν μπροστά και κοιτάζουν συνάμα πίσω τους, τεντώνοντας τον λαιμό τους: Θα ήθελα να σκοντάψω πάνω στα κορμιά τους.

Τα πόδια και τα μάτια δεν πρέπει να ψεύδονται, ούτε και να βγάζουν ψεύτη το ένα το άλλο. Μα οι μικροί άνθρωποι είναι μεγάλοι ψεύτες.Μερικοί από αυτούς θέλουν, μα οι πιο πολλοί από δαύτους είναι ενεργούμενα αλλότριας θέλησης. Μερικοί από δαύτους είναι ειλικρινείς μα οι πιο πολλοί είναι κακοί ηθοποιοί.Ανάμεσα τους υπάρχουν ηθοποιοί παρά τη γνώση τους και ηθοποιοί παρά τη θέληση τους – οι ειλικρινείς είναι πάντα σπάνιοι, προπαντός οι ειλικρινείς ηθοποιοί.

Η ανδροπρέπεια του άνδρα είναι εδώ λίγη: Για αυτό, ανδροποιούνται οι γυναίκες τους. Γιατί, μόνο όποιος είναι αρκετά άνδρας, μπορεί στη γυναίκα, τη γυναίκα να λυτρώσει.

Και να η χειρότερη υποκρισία που συνάντησα ανάμεσα τους: Το ότι και αυτοί που διατάζουν υποκρίνονται πως έχουν τις αρετές εκείνων που υπηρετούν.«Υπηρετώ, υπηρετείς, υπηρετούμε» - αυτό είναι το υποκριτικό τροπάρι των αφεντάδων – και αλίμονο αν ο πρώτος κύριος είναι μόνο ο πρώτος υπηρέτης!Αχ, ακόμη και την υποκρισία τους διαπέρασε η περιέργεια του ματιού μου. Και καλά μάντεψα τη μυγένια ευτυχία τους και το βούισμά τους, στα ηλιοφωτισμένα τζάμια των παραθύρων!

Βλέπω τόση καλοσύνη, τόση αδυναμία! Τόση δικαιοσύνη και συμπόνια, τόση αδυναμία!Έχουνε κοιλίτσα στρογγυλούτσικη, είναι δίκαιοι και καλοσυνάτοι αναμεταξύ τους, σαν κόκκοι της άμμου στρογγυλοί, δίκαιοι και καλοσυνάτοι με τους κόκκους της άμμου.Μια ευτυχούλα να αγκαλιάζουνε ταπεινά – αυτό το ονομάζουνε «εγκαρτέρηση».! Και συνάμα λοξοκοιτάζουν ταπεινά μια καινούρια ευτυχούλα.

Στο βάθος, ένα πράγμα θέλουνε απλοϊκά: Να μην τους κάνει κανένας κακό. Για αυτό είναι περιποιητικοί αναμεταξύ τους και αλληλοευεργετούνται.Όμως αυτό είναι ανανδρία. Και ας το λένε «αρετή».Και αν γίνει να μιλήσουν, καμιά φορά, απότομα, οι μικροί αυτοί άνθρωποι: Στη φωνή τους εγώ ακούω μόνο το βράχνιασμά τους – κάθε φύσημα του αέρα δηλαδή, τους κάνει να βραχνιάζουν.Είναι έξυπνοι, οι αρετές τους έχουν έξυπνα δάχτυλα. Μα τους λείπουν οι γροθιές, τα δάχτυλά τους δεν ξέρουν να χώνονται πίσω από τις γροθιές τους.

Αρετή είναι για αυτούς ό,τι ταπεινώνει και ημερεύει: Για αυτό τον λύκο τον κάνανε σκύλο και τον ίδιο τον άνθρωπο το καλύτερο κατοικίδιο ζώο του ανθρώπου.«Βάλαμε την καρέκλα μας στη μέσα – αυτό μου λέει το χαμόγελό τους – και το ίδιο μακριά από τους ξιφομάχους που πεθαίνουν και από τα στρείδια που διασκεδάζουν».Αλλά αυτό είναι – μετριότητα! Παρ’ όλο που το λένε μετριοπάθεια.